خانه / پوست و مو / کدام درمان بقای کلی بیماران مبتلا به ملانومای پیشرفته را بهبود میبخشد؟
کدام درمان بقاي کلي بيماران مبتلا به ملانوماي پيشرفته را بهبود ميبخشد؟
کدام درمان بقاي کلي بيماران مبتلا به ملانوماي پيشرفته را بهبود ميبخشد؟

کدام درمان بقای کلی بیماران مبتلا به ملانومای پیشرفته را بهبود میبخشد؟

محققان کانادایی در بررسی‌های جدید خود به این نتیجه رسیده‌اند که BRAF/MEK و مهارکننده‌های ۱-PD، در مقایسه با دیگر درمان‌ها، می‌توانند بقای کلی بیماران مبتلا ملانومای پیشرفته BRAF-mutated را به‌طور قابل توجهی بهبود بخشند.

محققان دانشگاه McMaster معتقدند ملانومای پوستی فرم تهاجمی و کشنده‌ای از سرطان پوست است. در حال حاضر دو گزینه درمانی تائید شده به عنوان درمان خط اول برای بیماران مبتلا به ملانومای پیشرفته وجود دارد: درمان هدفمند و ایمیونوتراپی. البته هنوز مشخص نیست کدام یک از این درمان‌ها، به عنوان درمان خط اول، مطلوب‌تر است.

به منظور انجام یک مرور نظام‌مند و متاآنالیز، این تیم تحقیقاتی سایت مدلاین و دیگر بانک‌های داده‌ایی را به دنبال کارآزمایی‌های کنترل شده و تصادفی شده فاز ۲ یا ۳ جستجو کرد که در آنها درمان بیماران، حداقل با یک درمان مهارکننده هدفمند (BRAF or MEK) یا یک مهارکننده چک‌پوینت ایمنی، از جمله ۴-CTLAیا  ۱-PD انجام شده بود.

محققان توانستند ۵۱ کارآزمایی را بیابند که در آنها ۲۶۶۶ بیمار به یکی از ۰۱ استراتژی مختلف درمانی تعلق گرفته بودند. با توجه به آنکه تعداد کارآزمایی‌ها برای هر درمان فردی محدود بودند، محققان درمان‌ها را براساس کلاس دارویی طبقه‌بندی کردند:

درمان هدفمند  (BRAF, MEK, combined BRAF/MEK)، ایمونوتراپیCTLA-4, PD-1, CTLA-4/PD-1، کموتراپی و ترکیبی از این گروه‌های درمانی (MEK/chemo, CTLA-4/chemo, CTLA-4/granulocyte macrophage colony-stimulating factor).

نتایج نهایی حاکی از آن بودند که هم BRAF/MEK و هم ۱-PD با بهبود بقای کلی بیماران، در مقایسه با دیگر درمان‌ها به جز CTLA-4/granulocyte macrophage colony-stimulating factor بودند.

با درنظر گرفتن بقای کلی بیماران، هیچ تفاوت قابل توجهی میان این دو نوع درمان دیده نشد. از سوی دیگر، بهبود معنی‌داری در بقای بدون پیشرفت بیماری با ۴-CTLA/1-PDدر مقایسه با ۱-PD به تنهایی دیده شد (نسبت خطر: ۷۵/۰).

در مجموع، BRAF/MEK در مقایسه با دیگر استراتژی‌های درمانی، با بهبود قابل توجه بقای بدون پیشرفت بیماری همراه بود. بیمارانی که BRAF/MEK دریافت کردند، در مقایسه با دریافت BRAF به تنهایی، با نرخ بالاتر پاسخ عینی به درمان مواجه شدند (نسبت شانس: ۰۰/۲). هرچند که هر یک از این دو گروه درمانی نیز در مقایسه با دیگر درمان‌ها، پاسخ عینی بهتری داشتند.

کموتراپی و ۱-PD با کمترین خطر عوارض جانبی جدی و بدون تفاوت قابل توجه بین آنها همراه بودند.

در مجموع، محققان اینطور نتیجه‌گیری می‌کنند که اثربخشی مطلوب و پروفایل ایمنی مهارکننده‌های ۱-PD، از این گزینه درمانی به عنوان درمان خط اول در این گروه از بیماران حمایت می‌کند. بنابراین، قدم بعدی آن است که پروفایل‌های اثربخشی میان درمان‌های فردی ۱-PD و هزینه اثربخشی میان این درمان‌ها با هم مقایسه شده و بهترین نتیجه کسب شود.

همچنین ببینید

JAMA Clinical Guidelines Synopsis مدیریت درماتیت آتوپیک

درماتیت آتوپیک نوعی اختلال مزمن التهابی پوست است که تقریبا حدود ۱۰ درصد بزرگسالان و …